(My Heart Fades – Story)

Eskiden içi umutla doluydu.
Kalbi çiçek gibi açar, sevdiğini gördüğünde güneşe dönerdi…
Ama sonra her şey değişti.

Sevgi artık bir rüzgâr gibi geçip gitti.
O ise o sevginin gölgesinde kuruyan bir yaprağa dönüştü.
Su yerine gözyaşıyla sulamaya başladı kendi kalbini…
Ama hiçbir gözyaşı, o kalbi yeniden yeşertmeye yetmedi.

Her sabah aynı cümle yankılandı içinde:
"Sularsın diye sevmiştim seni güzelim…"
Ama o hiç gelmedi.

Şimdi bir adam kaldı geriye…
Kuruyan anılarla, sararan bir kalple yaşayan bir adam.

Bu şarkı, sevdiğini beklerken sessizce solan kalplere yazıldı.
Bir yaprak gibi düşmeden önce fısıldanan son cümle gibi...

Once, his heart was full of hope.
It bloomed like a flower and turned toward the light whenever he saw the one he loved.
But then, everything changed.

Love passed by like a fleeting wind.
And he, left behind in its fading shadow, became a leaf slowly withering.
He began watering his heart not with love, but with his own tears.
Yet no tear was strong enough to bring it back to life.

Each morning, the same sentence echoed within him:
"I loved you, hoping you'd water me..."
But she never came.

Now, only a man remains...
A man living with fading memories and a heart that quietly turns pale.

This song was written for hearts that fade in silence while waiting for love.
Like the final words whispered before a leaf falls from the branch...