Zamanın mutlak akışı karşısındaki o 'analog' çaresizliğimiz, aslında bu şarkının ve tüm bu hikayenin başlangıç koordinatıdır. Her ömür kendi kader örgüsünü, kendi senaryosunu yaşar. Bizim de payımıza düşen; bu sessiz bekleyiş ve kabullenişmiş.